kierunek dla zdrowych jelit

Potrawy ciężkostrawne. Czego unikać dla zdrowia przewodu pokarmowego?

 

 

W przypadków konsumpcji produktów ciężkostrawnych, ich rozkład i trawienie trwa znacznie dłużej niż w przypadku produktów lekkostrawnych, a przyswajanie substancji odżywczych jest mniej efektywne. Warto pamiętać, że każdy z nas ma inne indywidualne predyspozycje i odczuwanie dyskomfortu w reakcji na ten sam produkt nie jest takie samo. Ważne by bacznie obserwować swoje reakcje i objawy w połączeniu z przyczyniającymi się do nich potrawami. Trawienie jedzenia to proces dość skomplikowany i wrażliwy, ma bezpośredni wpływ na nasze codzienne funkcjonowanie, a w dużej mierze zależny jest od naszego trybu życia i diety.
Trawienie białek rozpoczyna się żołądku, pełen rozkład składników następuje w dwunastnicy i jelicie cienkim, a dzięki amylazie ślinowej rozkład węglowodanów rozpoczyna się już w jamie ustnej.

Efekty zaburzenia procesu trawienia

Niedostatecznie efektywne i płynne trawienie potraw może skutkować: zgagą, nudnościami, odbijaniem się, bólami brzucha czy wzdęciami. Jego przyczyną mogą właśnie ciężkostrawne posiłki, wymagające od organizmu większego wysiłku i więcej czasu na przeprowadzenie całego procesu. Niestety lista produktów uznawanych za ciężkostrawne jest stosunkowo długa.
Jeśli jesteśmy zdrowi ciężkostrawne produkty mogą od czasu do czasu uzupełniać naszą dietę, lecz gdy cierpimy na zaburzenia funkcjonowania układu trawiennego, poszczególne produkty powinniśmy wyeliminować z diety na stałe.

Na jakie produkty zwrócić uwagę?

Obserwacje naszych reakcji organizmu powinniśmy szczególnie wzmocnić, gdy będziemy spożywać: potrawy smażone o dużej zawartości tłuszczu, mięsa (wieprzowina, kaczki, gęsi, baranina), potrawy z dużą ilością tłuszczu (przykładowo bigos, pasztety, wątrobianki), z dużą ilością sera żółtego (pizza, zapiekanki, tosty), wyroby mięsne, wędzone (wędzone sery  i ryby), tłuszcze (tłusta śmietana, słonina, smalec, boczek, margaryny twarde), groch, fasola, kapusta, kalafior, cebula, czosnek, suche nasiona roślin strączkowych, rzepa, rzodkiew, surówki z warzyw z majonezem, musztardą, gruszki, śliwki, czereśnie, owoce suszone (śliwki, daktyle), grzyby, napoje gazowane, słodycze, alkohol, mocne przyprawy: pieprz, curry, chili, ocet oraz czekolada, pączki, ciasta z kremem, chałwa, torty.
Osoby zdrowe jak i chore powinny ograniczyć spożywanie fast foodów, produktów wysokoprzetworzonych, tłustych o znacznej zawartości cukrów prostych. Zazwyczaj są to produkty ciężkostrawne dla organizmu. Warto zmienić swoje nawyki żywieniowe, a szczególnie unikać przejadania się. Zmiana diety na lekkostrawną poprawi nasze samopoczucie, wpłynie na zdrowszy wygląd i najważniejsze pomoże nam unikać problemów ze zdrowiem.
Warto wprowadzić zmiany w technikach przyrządzania posiłków, smażenie zastąpić gotowaniem w wodzie i na parze, duszeniem, a w kuchni używać produktów lekkostrawnych.
Walkę z objawami niestrawności zawsze warto zacząć od zmian w sposobie żywienia, posiłki powinny być jedzone bez pośpiechu, powinniśmy długo i dokładnie przeżuwać pokarmy przed ich połknięciem (zbyt duże kawałki wydłużają trawienie i prowadzą do wzdęć, czy dolegliwości bólowych), powinniśmy zadbać o regularne pory jedzenia i zachować określone odstępy między nimi. Przekąski powinny zawierać duże ilości błonnika, witamin czy składników mineralnych.
By nie musieć korzystać ze wsparcia farmakologicznego w leczeniu objawów niestrawności. Warto w pierwszej kolejności zmienić swoją dietę i zachowania żywieniowe.
Na rynku jest wiele preparatów zapobiegających i łagodzących objawy problemów z trawieniem potraw. Pobudzają one wątrobę i żołądek do efektywniejszego działania, łagodzą stany zapalne, działają rozkurczowo na mięśnie dwunastnicy, przynoszą ulgę w zaparciach, mogą również mieć delikatne działanie przeczyszczające. Jednak przed ich zastosowaniem musimy zapoznać się listą przeciwwskazań jakie mają poszczególne z nich i w jakich sytuacjach mogą one nie pomóc, a zaszkodzić. Nie zapominajmy również o omówieniu objawów z naszym lekarzem prowadzącym lub specjalistą, ponieważ w niektórych przypadkach może być konieczna dodatkowa diagnostyka specjalistyczna.