kierunek dla zdrowych jelit

Jak sobie pomóc przy problemach z wypróżnianiem?

 

 

O problemie z zaparciami możemy mówić wtedy, gdy wypróżnienia występują mniej niż trzy razy w tygodniu, a przy oddawaniu stolca odczuwamy bóle i mamy poczucie niepełnego wypróżnienia.
To dość powszechna przypadłość i nie powinniśmy jej lekceważyć, jednak zanim zaczniemy rozwiązywanie problemu poprzez farmakologie, spróbujmy metodami naturalnymi wpłynąć na pracę naszego układu pokarmowego.
Najpowszechniejszymi przyczynami występowanie zaparć jest niewłaściwa dieta i siedzący tryb życia. Inną przyczyną mogą być również istniejące już hemoroidy (żylaki odbytu), które utrudniając wypróżnienie stają się przyczyną zaparć. Same żylaki odbytu powstają poprzez wysiłek i długie parcie na stolec, dlatego nie wolno nam ich lekceważyć, ponadto zaparcia mogą doprowadzić do pęknięcia błony śluzowej kanału odbytu (tzw. szczeliny odbytu). Prawidłowe i pełne wypróżnienie odpowiada bezpośrednio za nasze samopoczucie, nieusuwane z jelit toksyny mogą być przyczyną kłopotów z cerą, bólów głowy czy wreszcie zmęczenia.
Oczywiście można sięgnąć po leki przeczyszczające jednak nie jest to najlepsze rozwiązanie, ponieważ przy dłuższym przyjmowaniu mogą one w efekcie prowadzić do powstawania zatwardzeń. Dzieję się tak dlatego, że leki przeczyszczające rozleniwiają pracę jelit, a przez to zaburzają ich normalne funkcjonowanie. Zawsze w przypadku rozwiązań farmakologicznych, najpierw trzeba skonsultować się z lekarzem, który dopiero po przeprowadzonej diagnostyce zleci określone leczenie. Rozpoczynanie leczenia na własną rękę nie rozwiąże problemu, ponieważ stosować leki możemy przez określony krótki czas, a ich nadużywanie może prowadzić od powstania niedoborów wapnia, potasu czy magnezu, dlatego też bądźmy w tej kwestii bardzo ostrożni.
By rozpocząć skuteczną walkę z występującymi zaparciami, zacznijmy od krótkiej analizy naszego trybu życia, kiedy podejmujemy próbę wypróżnienia, czy są to stałe regularne pory, czy jedzenie spożywamy w komforcie, bez pośpiechu, czy dokładnie gryziemy pożywienie no i wreszcie czy się regularnie ruszamy. Najlepiej o porę na wizytę w toalecie zadbać rano, bo jest to naturalna pora na oddanie stolca, niedokładnie pogryziony pokarm jest nie w pełni trawiony, a brak ruchu i siedzący tryb życia prowadzi do rozleniwienia jelit. Regularne spacery, czy lekka gimnastyka powinny zmienić sytuację.
Oczywistym jest również przyjrzenie się temu co, jemy, kiedy i jak. W naszym jadłospisie powinno być więcej warzyw (ok. 0,5 kg/dzień) i owoców (ok. 0,2-0,3 kg/dzień). Dodatkowo produkty zawierające dobre źródło błonnika, grube kasze, pełnoziarniste pieczywo. Błonnik odpowiada właśnie za pobudzanie ruchu robaczkowego jelit, wchłania wodę przez co łatwo przesuwa się w jelitach. Powinniśmy zadbać o przyjmowanie co najmniej 2-2,5 litra płynów, by mógł on spełniać właściwie swoją funkcję. Zadbajmy przy okazji o obecność źródeł probiotyków w naszej diecie, kiszonki, kefiry i jogurty w naturalny sposób przyczynią do poprawy działania naszego układu trawiennego.
Gdy stwierdzimy u siebie skłonność do zaparć musimy ograniczyć w swoim jadłospisie ilość potraw zawierających duże ilości tłuszczy zwierzęcych i węglowodanów, białego pieczywa, słodyczy, czekolady czy słodkiego mleka. Należy również przyjrzeć się ilościom jednorazowo spożywanych potraw, posiłki nie powinny być zbyt obfite i nie powinny być nieregularne, brak stałych pór jedzenia również jest jedną z przyczyn występowania zaparć. Suszone owoce tj. śliwki, rodzynki, figi czy daktyle znacznie poprawiają perystaltykę jelit, ale nie przesadzajmy z ich ilością, bo mogą powodować wzdęcia. Dobrze wpłynie również kompot z suszonych owoców.
Spożywanie siemienia lnianego 3 razy dziennie po łyżeczce szybko przyniesie efekty, a dodawanie otrębów (najlepszego źródła błonnika) do jogurtów czy sałatek wydatnie wpłynie na nasze dobre samopoczucie.
Oczywiście możemy dietę uzupełnić o zioła, które również mogą nam pomoc w naturalny sposób. Kurację polegającą na piciu 2 razy dziennie naparu ziołowego z głogu, serdecznika, mniszka lekarskiego można prowadzić przez miesiąc.
Jeśli opisane zmiany nie przyniosą wyraźnych efektów, konieczne jest wizyta u lekarza i przeprowadzenie dokładnej diagnostyki.