kierunek dla zdrowych jelit

Czym są nieswoiste zapalenia jelit?

 


Do grupy chorób zwanych łącznie nieswoistymi zapaleniami jelit należy kilka przewlekłych schorzeń. Zwłaszcza dwa najczęściej spotykane: wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

To choroba, która w Europie dotyka jednej na dziesięć tysięcy osób. W Polsce służba zdrowia diagnozuje około 700 nowych zachorowań rocznie. Objawy mogą być mocno dokuczliwe dla chorego. Są nimi bóle brzucha połączone z długotrwałymi biegunkami, niejednokrotnie krwistymi (czasem naprzemiennie z zaparciami). Odnotowuje się też tkliwość powłok brzusznych i podwyższoną temperaturę ciała.
Z czasem choroba może prowadzić do ogólnego osłabienia i utraty wagi. Inne objawy jej ciężkiej postaci to m.in. obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie perystaltyki, niedokrwistość. Notuje się też podwyższone ryzyko wystąpienia raka jelita grubego.

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Zapadalność na to schorzenie jest statystycznie o dodatkowe 10 proc. wyższa niż w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. W naszym kraju obecnie chorobę Leśniowskiego-Crohna ma około 6 tys. pacjentów. I tu objawami są osłabienie, gorączka i spadek masy ciała. Gdy zaatakowane jest jelito grube, występują biegunki – zwykle przewlekłe. Jeśli zajęty jest końcowy odcinek jelita krętego, choremu doskwiera ból. Do tego w prawym podbrzuszu możliwe jest wyczucie guza.

Do powikłań tej choroby należą przetoki wewnętrzne, występujące u około jednej trzeciej pacjentów. Sporadycznie spotykane są też m.in. perforacje jelit oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Choroba aż 33-krotnie zwiększa ryzyko wystąpienia gruczolaka jelita cienkiego.

Leczenie i wzmacnianie układu trawiennego

Obie wymienione choroby wymagają klinicznego rozpoznania i podjęcia niezbędnej terapii. Ponieważ nie są znane ich pierwotne przyczyny, pozostaje niestety głównie leczenie zachowawcze. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego możliwa jest też interwencja chirurgiczna.

Obok niezbędnej terapii, o której przebiegu decyduje lekarz, podejmuje się różnorodne działania wspomagające, prowadzące do wzmocnienia układu trawiennego. Swoją rolę do odegrania może mieć tu też odpowiednia dieta.

Rola maślanu sodu

Jako substancja regulująca pracę jelit maślan sodu może wspomagać terapię obu schorzeń. Wspomaga perystaltykę jelit, która u chorych ulega zaburzeniom. Pomaga w utrzymaniu ciągłości nabłonka jelita, dostarczając mu materiału energetycznego. Maślan sodu stymuluje też wytwarzanie mucyny, która chroni błony śluzowe przed działaniem enzymów trawiennych. Znany jest również wpływ tej substancji czynnej na hamowanie procesów zapalnych.

Maślan sodu stosuje się do postępowania dietetycznego. Jako żywność specjalnego przeznaczenia medycznego jest dostępny w aptekach w formie preparatu Intesta, który można nabyć bez recepty.